บทความรับเชิญ (3) : คนรัสเซียไม่พูดคุยกับคนแปลกหน้าจริงหรือ ?

ภาพโดย Michael Siebert จาก Pixabay

ฉันมักจะได้ยินชาวต่างชาติพูดถึงนิสัยที่แข็งกร้าว ไม่เป็นมิตรของคนรัสเซีย หลายคนแปลกใจมากว่าทำไมพฤติกรรมการสื่อสารในสังคมของชาวรัสเซียจึงเต็มไปด้วยความรู้สึกด้านลบและความตึงเครียด เมื่อมาถึงรัสเซีย ชาวต่างชาติที่เคยชินกับการมองโลกในแง่ดีและความเบิกบานใจคงต้องรู้สึกอึดอัดอย่างมาก เมื่อเห็นใบหน้ามืดมน ไม่ค่อยยิ้มอยู่รอบๆตัว แถมเมื่อถามคำถามทั่วๆไปว่า “เป็นไงบ้าง สบายดีมั้ย” (Как дела ?) แทนที่จะได้รับคำตอบสั้นๆว่า “สบายดี แล้วคุณล่ะ ?” (Хорошо, а у тебя ?) ผู้ตอบกลับเล่าเรื่องความยากลำบากในชีวิตทั้งหมดออกมาแทน เจออย่างนี้ชาวต่างชาติอาจดิ่งลงสู่ภาวะซึมเศร้าไปเลยก็ได้

ฉันต้องยอมรับว่านี่เป็นความจริงในประเทศของฉัน คนรัสเซียไม่ค่อยมองโลกในแง่ดีเท่าไหร่ แต่เรื่องนี้ไม่ใช่สาระสำคัญในตอนนี้ ในบทความนี้ฉันจะอธิบายเกี่ยวกับทัศนคติของคนรัสเซียที่มีต่อคนแปลกหน้า

รัสเซียเป็นประเทศที่มีประชากรหลากหลายเชื้อชาติมาตั้งแต่สมัยโบราณ เมื่อคนหลายเชื้อชาติ ศาสนา อยู่ร่วมกันมาหลายศตวรรษ คนรัสเซียจึงพัฒนาความสามารถที่จะอยู่ร่วมกับผู้อื่นมานานแล้ว และเพื่อที่จะทำความรู้จักกับเพื่อนบ้านที่ยอดเยี่ยมของพวกเขามากขึ้น พวกเขาก็ต้องพูดคุยกับคนแปลกหน้า นอกจากนี้รัสเซียก็ไม่ได้ละเลยความสัมพันธ์ระหว่างคนเชื้อชาติต่างๆในการพัฒนาประเทศแต่อย่างใด ถ้าชาวสลาฟละเลยประเด็นนี้ ประเทศรัสเซียก็คงไม่สามารถอยู่รอดมาได้จนถึงปัจจุบัน ดังนั้นสำหรับคำถามที่ว่าคนรัสเซียไม่พูดคุยกับคนแปลกหน้าจริงหรือ ฉันสามารถตอบได้อย่างมั่นใจว่า “ไม่จริง” แต่มีบางประเด็นที่ฉันต้องชี้แจงเพิ่มเติมก่อนจะจบเรื่องนี้

ฉันไม่สามารถระบุแน่นอนว่าเรื่องนี้เป็นทัศนคติของคนรัสเซียแต่ดั้งเดิม หรือว่าเกิดจากการปลูกฝังลัทธิส่วนรวมจากยุคโซเวียต แต่แม้คนรัสเซียจะมีหน้าตาไม่เป็นมิตร แต่ก็มักจะแสดงความเห็นอกเห็นใจ และบางครั้งก็อาจจะสนใจชีวิตของใครบางคนมากเกินไปด้วย เมื่อไม่นานมานี้ตัวฉันเองก็ได้พบกับการแสดงความอ่อนไหวจากคนแปลกหน้า ระหว่างที่ฉันหลงทางในย่านที่ไม่คุ้นเคยในกรุงมอสโก ผู้หญิงคนหนึ่งที่เดินผ่านมา อาจจะมองเห็นสีหน้างงงวยหรือท่าทางกังวลของฉัน จึงหยุดให้ความช่วยเหลือ ฉันต้องบอกว่านี่ไม่ใช่เรื่องแปลกในประเทศของฉันแต่อย่างใด

แน่นอนว่าพวกเราทุกคน ไม่ว่าจะมาจากประเทศใด ย่อมมีความรู้สึกระมัดระวังและไม่ไว้ใจเมื่อพบกับคนหรือสิ่งที่ไม่คุ้นเคย นี่เป็นลักษณะพื้นฐานหนึ่งที่ปลูกฝังอยู่ในตัวทุกคนตั้งแต่เกิด เป็นส่วนหนึ่งของสัญชาตญาณในการเอาตัวรอด คุณจึงไม่ควรตัดสินคนอื่นว่าปิดกั้นหรือไม่เป็นมิตร เพียงเพราะพวกเขาปฏิเสธที่จะพูดคุยกับคุณตามท้องถนน คนรัสเซียเช่นเดียวกับคนประเทศอื่นๆ แต่ละคนมีลักษณะนิสัยและโลกทัศน์แตกต่างกัน ทัศนคติร่วมกันของประเทศใดประเทศหนึ่งไม่จำเป็นต้องปรากฏให้เห็นในพฤติกรรมและมุมมองของคนทั้งประเทศแต่อย่างใด

โดยสรุปฉันสามารถบอกได้ว่า คุณอย่ากลัวที่จะสื่อสารกับคนรัสเซีย เจ้าของใบหน้าเข้มงวดหนักหน่วงนั้นแล้วอาจเป็นเพียงคนที่เหนื่อยล้าอารมณ์เสีย แต่จริงๆแล้วมีนิสัยดีและใจกว้างก็ได้

ซานดร้า

ป.ล.อย่างไรก็ตาม จะเป็นการดีกว่าที่จะไม่เข้าใกล้พวก Gopniks ที่ฉันเขียนถึงในบทความที่แล้วถ้าเป็นไปได้ พวกนี้ห้าวเกินไป (ฮา)


Правда ли, что русские не разговаривают с незнакомцами ?

Я не раз слышала высказывания иностранцев о суровом и недружелюбном характере русских людей. Многих очень удивляет то, почему поведение и общение русских в социуме наполнено немотивированной негативностью и напряжённостью. Привыкшие к оптимизму и лёгкости иностранцы, приезжая в Россию, должно быть, ощущают себя очень неуютно, когда видят вокруг угрюмые и редко улыбающиеся лица. А уж, когда на формальный вопрос «как дела?» на них нежданно-негаданно выливается целая тирада о тяготах жизни конкретного человека вместо привычного «хорошо, а у тебя?», иностранцы, наверно, и вовсе погружаются в состояние депрессии.

Вынуждена признать – такое и правда имеет место в моей стране. Оптимизма русским подчас очень не хватает, однако сейчас не об этом. Я намерена разъяснить вам отношение русских к незнакомцам.

Издревле Россия была государством, вмещающем на своей территории самые разные народности. Долгие века представители многих национальностей и конфессий сосуществовали бок о бок. Таким образом, умение уживаться с разными людьми было выработано у русских людей ещё очень давно, а для того, чтобы лучше узнавать своих чуднЫх соседей частенько приходилось говорить с незнакомцами. Также Россия не отказывалась и от межнациональных связей ради собственного развития. Безусловно, откажись славянский народ от всего этого, российское государство с большой долей вероятности просто не дожило бы до наших дней. Соответственно на заданный вопрос можно ответить уверенным «нет». Однако всё же следует кое-что уточнить прежде, чем я закончу повествование.

Не могу сказать точно является ли это чертой русского менталитета, или же отпечатком коллективистского советского прошлого, однако русские люди несмотря на свой неприветливый вид зачастую оказываются участливыми, а порой даже не в меру заинтересованными в чужой судьбе людьми. Я лично не так давно столкнулась с проявлением чуткости со стороны чужого человека, когда искала нужную мне улицу в незнакомом районе Москвы. Возможно, увидев моё озадаченное выражение лица или встревоженный взгляд, проходящая мимо женщина решила остановиться и предложить помощь. И должна сказать, данный случай далеко не редкость в моей стране.

Безусловно, во всех нас вне зависимости от национальности присутствует настороженность и недоверие в отношении чего-то или кого-то нового. Это одна из базовых черт, которая была заложена в человека с момента его появления на Земле, это часть инстинкта самосохранения. Именно поэтому не стоит поспешно ставить на кого-либо клеймо закрытого или недружелюбного человека только из-за отказа заговорить с вами на улице. Русские, как и все другие люди, имеют абсолютно разные характеры и мировоззрение, ведь общий менталитет не обязательно должен ярко проявляться в поведении и мировосприятии всех представителях той или иной нации.

Подводя итоги, могу сказать одно – не бойтесь коммуницировать с русскими. Под маской суровости может скрываться просто уставший или расстроенный человек с добродушным нравом и большим сердцем.

Сандра

P.S. Однако к русским гопникам, о которых я писала в прошлой статье, всё же лучше по возможности не приближаться совсем. Уж слишком лихие это ребята)

แสดงความคิดเห็น